HOME

De Sint-Joriskerk is een rooms-katholieke kerk aan het Mechelseplein in Antwerpen

De kerk heeft heel wat kunstschatten en de historie gaat terug tot in het jaar 1201.

Parochienieuws

Kapel van het Heilig Hart

De voorzitter van de Kapel van het Heilig Hart , Johan Thibaut, sprak op zondag 26 juni, bij de aanstelling  van kapeldame Mireille Dubois, volgende opmerkelijke duiding uit :

“Vandaag zondag 26 juni is een bijzondere en tegelijk vreugdevolle dag. Daarnet werd Mireille Dubois plechtig ingehuldigd als kapeldame. Zij treedt daarmee in een lange en roemrijke traditie

Eeuwenlang werd de kerk gedragen door mensen die zich vrijwillig engageerden: broederschappen, gilden, kapellen en vele anderen. Zij waakten over de liturgie, hielden tradities levend en vormden een hechte gemeenschap van gelovigen. Ook in Antwerpen kent die geschiedenis diepe wortels.

Antwerpen kende kapellen en broederschappen, van grote en belangrijke, zoals de Sodaliteit waar Rubens en Van Dyck lid van waren, tot kleine locale groepen die een altaar of Mariabeeld verzorgden. Na de grote breuk die de Franse Revolutie in onze contreien was, waarbij de St-Joriskerk zelfs volledig afgebroken werd, volgde de restauratie.  Ook de St Joriskerk werd opgebouwd, een juweel van de neogothiek, de stijl die er naar streefde om de kerken zo te bouwen, zoals ze vroeger gebouwd hadden moeten worden. Kapellen werden opnieuw opgericht, vaak in het kader van een strijd tegen nieuwlichterij zoals het liberalisme of socialisme.  De leden van de kapellen waren notabele en gezeten burgers, enkel mannen.

De tijd gaat verder.

Wij mogen ons echter niet laten insnoeren door deze tradities, en zeker ons niet laten leiden door de allure van wat de Britse historicus Eric Hobsbawm “invented traditions” noemt: gebruiken die zo mooi en eeuwig lijken maar eigenlijk van redelijk recent lijken, en een bepaald doel dienden dat ondertussen irrelevant is geworden

De Bisschop van Brugge zei het onlangs nog. Hij herinnerde eraan dat de kern van de Christelijke traditie niet in structuren of gewoonten ligt, maar in Jezus Christus zelf: degene die mensen niet veroordeelt maar aanvaardt, begrijpt en vergeeft. De traditie omschreef hij als diepgeworteld, gastvrij en breed: gevoed door Christus en tegelijk uitreikend naar de mensen van vandaag.

Moge de aanstelling van Mireille ons eraan herinneren dat traditie mooi is, maar niet in steen gehouwen  Onze opdracht als bewaarder van de traditie is “niet de as bewaren, maar het vuur doorgeven” (Gustav Mahler?). Dat zij haar plaats mag innemen in die mooie gemeenschap van mensen die, elk op hun eigen wijze, dienstbaar zijn aan Kerk, liturgie en geloof, zoals zovele kapelleden voor haar en hopelijk nog vele kapelleden, heren EN dames in de toekomst.

Met die gedachte willen wij nu samen deze eucharistieviering beginnen.”

 

zie de volledige maandkalender onder AGENDA

Laatste berichten