SINT-JORISPAROCHIE Uncategorized Waar vrouwen de wereld dragen

Waar vrouwen de wereld dragen

Waar vrouwen de wereld dragen

De lezingen van Maria-Tenhemelopneming en de daaropvolgende zondag vullen elkaar verrassend mooi aan. Beide vieringen plaatsen een vrouw centraal, maar niet als machtige heerseres. Het zijn vrouwen die geloven, vertrouwen en volharden. We leven in een tijd waarin veel gesproken wordt over de positie van de vrouw. Terecht. Vrouwen vragen erkenning, gelijkwaardigheid en respect. Maar naast de maatschappelijke discussie is er ook een diepere vraag: waarin ligt uiteindelijk de grootheid van een mens, van een vrouw? Op 15 augustus zien we Maria in al haar luister. Het boek Openbaring beschrijft een vrouw bekleed met de zon, met de maan onder haar voeten en een kroon van twaalf sterren. Maria is groot, niet omdat zij macht bezit, maar omdat zij ruimte maakt voor God. Haar Magnificat is geen lied over zichzelf, maar over Gods handelen: “Mijn ziel prijst en looft de Heer, mijn hart juicht om God mijn redder”.  Haar leven zegt dat ware grootsheid niet begint met jezelf centraal stellen, maar met ontvankelijkheid voor Gods genade.

Na Maria verschijnt op zondag een heel andere vrouw. Geen koningin. Geen heilige. Geen bekende naam. Een Kanaänitische vrouw, een buitenlandse bovendien! Ze komt naar Jezus met haar pijn: haar dochter lijdt. Aanvankelijk lijkt Jezus haar af te wijzen. Toch geeft ze niet op. Haar geloof is opmerkelijk. Ze blijft hopen wanneer alle deuren gesloten lijken. Maria wordt gelukkig geprezen omdat zij geloofde. De Kanaänitische vrouw wordt geprezen om haar grote geloof. De twee lezingen raken elkaar precies daar. Misschien ligt hier een boodschap voor onze tijd. Vaak verbinden we succes met zichtbaarheid, invloed of prestaties. Maar de evangelies wijzen naar een andere kracht: de kracht van trouw, de kracht van zorg, de kracht van volharding, de kracht van geloof. In gezinnen, scholen, verenigingen, parochies en zorginstellingen dragen ontelbare vrouwen de wereld zonder veel aandacht op zichzelf te vestigen. Hun werk haalt zelden het nieuws, maar zonder hen zou onze samenleving veel kouder zijn. Maria en de Kanaänitische vrouw staan ver uit elkaar in tijd en achtergrond. Toch delen ze hetzelfde geheim. Beide vrouwen leren ons dat geloof geen zwakte is, maar een kracht die mensen overeind houdt. Misschien hebben we in onze tijd niet minder nood aan sterke vrouwen, maar aan vrouwen zoals deze: vrouwen die hoop bewaren, die liefde doorgeven en die blijven geloven wanneer anderen opgeven. Dat is de schoonheid die de Kerk viert op Maria-Tenhemelopneming. Dat is ook de grootheid die Jezus bewondert in het evangelie van zondag. En misschien is dat precies de kracht waardoor de wereld blijft bestaan. Laten we besluiten met de woorden van Paulus: “We hebben dus deze drie dingen: geloof, hoop en liefde. Maar de belangrijkste van deze drie is de liefde.” (1 Kor 13, 13). Wellicht munten vrouwen uit door hun onvoorwaardelijke (moeder)liefde…

(B.N.)

Related Post