Waarom Nikodemus er niets van begreep…
Op de zondag van de Heilige Drie-Eenheid heeft men de hulp van de Heilige Geest nodig om het te begrijpen. In de eerste lezing openbaart God zichzelf aan Mozes als barmhartig, genadig, lankmoedig, rijk aan trouw,… In de tweede lezing geeft Paulus ons de overbekende, prachtige trinitarische zegen: de liefde van God (Exodus), de genade van Jezus (Johannes) en de gemeenschap van de Geest (na Pinksteren). Dit is de ervaring van wat God is en doet.
In de evangelielezing wordt de liefde uit Exodus concreet: God geeft zichzelf in Jezus. Het doel is redding, niet veroordeling. Kortom, de God die in Exodus zijn liefdevolle wezen openbaart, schenkt diezelfde liefde in Johannes door zijn Zoon, en laat ons er in 2 Korintiërs door de Geest in delen.
Waarom zou Nikodemus niets begrepen hebben van wat Jezus allemaal zei? Hij denkt letterlijk en fysiek (een tweede geboorte), terwijl Jezus geestelijk spreekt (nieuw leven vanuit God). Nikodemus is farizeeër, kenner van de Wet, leraar van Israël: hij blijft binnen de grenzen van de Wet van Mozes. Zijn uitgangspunt: relatie met God, dat wil zeggen de Wet onderhouden. Volgens Jezus gaat de relatie met God gepaard met geloof in de Zoon. Het werk van de Geest is voor hem ongrijpbaar. Nikodemus wil begrijpen, ordenen, controleren, maar hier moet hij vertrouwen zonder volledig te begrijpen. Hij verwacht trouwens geen lijdende Messias, maar eerder een glorieuze Messias. Nikodemus kent God met zijn verstand, maar moet Hem nog leren ontvangen met zijn hart.
(B.N.)
