SINT-JORISPAROCHIE Uncategorized Bron van nieuw leven

Bron van nieuw leven

Bron van nieuw leven

De drie lezingen vormen samen een prachtige theologische boodschap van hoop. Het hoogtepunt is Jezus die Lazarus opwekt als voorafbeelding van de definitieve opstanding. In het bekende visioen van de dorre beenderen belooft God aan Israël dat de graven (metafoor voor ballingschap, geestelijke dood en hopeloosheid) zullen geopend worden. God zal hen zijn Geest geven, zodat ze leven. God schept leven waar alleen dood lijkt te zijn. De Geest van God is de bron van leven en opstanding. In de tweede lezing vertelt Paulus dat de Geest die Jezus deed opstaan ook in ons woont. Paulus grijpt terug op dezelfde gedachte: de menselijke natuur zonder God leidt tot dood, maar wie leeft vanuit de Geest ontvangt leven. Daardoor zullen ook onze sterfelijke lichamen levend gemaakt worden. Wat Ezechiël als belofte gaf, wordt in Christus werkelijkheid: de levenwekkende Geest woont nu in mensen.

De opwekking van Lazarus is letterlijk en figuurlijk hét teken van de definitieve opstanding. Jezus wekt niet alleen op, maar Hij is ook het leven zélf. Deze opwekking wijst vooruit naar de opstanding van Jezus, de toekomstige opstanding van alle gelovigen en de gave van de Heilige Geest aan de Kerk. In Lazarus toont Jezus concreet wat Ezechiël beloofde en wat Paulus uitlegt: waar Jezus en zijn Geest zijn, komt leven uit de dood. Het geheel van de lezingen toont dat opstanding geen laat idee is, maar diep geworteld in het Oude Testament. We zien dat de dood niet het laatste woord heeft. Het geheel van de lezingen verbindt Heilige Geest, Christus en opstanding als één samenhangend heilswerk. Dit alles geeft christenen hoop, zowel voor het huidige leven als voor de komende wereld. In het Johannesevangelie wordt de opwekking van Lazarus traditioneel gezien als het zevende en laatste teken. Johannes structureert zijn evangelie namelijk rond zeven tekenen die de identiteit van Jezus als de Messias en Zoon van God openbaren. De opwekking van Lazarus is het hoogtepunt van deze reeks: water in wijn, genezing van de zoon van de koninklijke hoveling, genezing van de verlamde bij Betzatha, vermenigvuldiging van de broden, wandeling op het water, genezing van de blindgeborene, opwekking van Lazarus. Het is het meest dramatische teken vóór de dood en verrijzenis van Jezus. Het toont Jezus’ macht over de ultieme vijand: de dood. Het bereidt narratief de lezer voor op Jezus’ eigen opstanding. Het is het laatste grote wonder voor de intocht in Jeruzalem en leidt direct tot het besluit van de leiders om Jezus te doden. Het getal 7 staat in de Bijbel voor volheid, voltooiing en vervulling. De opwekking van Lazarus als zevende teken onderstreept dus de volle openbaring van wie Jezus is: de Opstanding en het Leven. Bovendien zijn er in het Evangelie volgens Johannes zeven “Ik ben”-uitspraken waarbij Jezus zichzelf met een beeld omschrijft. Deze vormen een theologisch geheel, net zoals de zeven tekenen: Jezus is het brood des levens, het licht der wereld, de deur van de schapen, de goede herder, de opstanding en het leven (nummer 5), de weg, de waarheid en het leven, de ware wijnstok.

(B.N.)

Related Post