Wakker worden!
In de eerste lezing schetst Jesaja een visioen van vrede en gerechtigheid, wanneer alle volken optrekken naar de berg van de Heer. Zwaarden worden omgesmeed tot ploegscharen. De kernboodschap is hoop en uitnodiging om nu al “in het licht van de Heer te wandelen”, anticiperend op Gods heerschappij. In de tweede lezing roept Paulus op tot een leven in heiligheid, omdat “de nacht ten einde loopt en de dag al nadert”. Het is tijd om wakker te worden, de werken van de duisternis af te leggen en Christus aan te doen. Het accent ligt op morele waakzaamheid.
Jezus spreekt over de komst van de Mensenzoon, onverwacht zoals in de dagen van Noach. Wees waakzaam, want niemand kent het uur. Het gaat om een houding van voortdurende gereedheid. Jesaja schetst het visioen van vrede en gerechtigheid; Paulus en Jezus roepen op om nu al te leven in overeenstemming met die toekomst. Alle drie benadrukken dat Gods ingrijpen onverwacht komt, dus het heden is beslissend. Er is een fel contrast tussen licht en duisternis: Jesaja en Paulus gebruiken het beeld van licht; Mattheüs waarschuwt tegen zelfgenoegzaamheid. De 3 lezingen vormen samen een adventsboodschap: Gods toekomst is zeker, maar het vraagt nu om een leven in waakzaamheid, bekering en hoop. Advent gaat niet alleen over het terugdenken aan Jezus’ komst, maar ook over het uitzien naar Zijn wederkomst. Hoe leven wij in het licht van Gods toekomst? Zwaarden zullen ploegscharen worden – ooit komt er een radicale omkering van geweld naar vruchtbaarheid, maar het is niet voor morgen. In hoofdstuk 24 schetst Jezus een beangstigend plaatje van de eindtijd: misleiding, oorlogen, aardbevingen, hongersnood, valse profeten, “verwoestende gruwel”,… Veel Bijbelexegeten zien dit als een verwijzing naar de verwoesting van Jeruzalem en de tempel in 70 n.Chr. door de Romeinen. De Romeinse legioenen met hun afgodsbanieren en beelden in de tempel werden gezien als een heiligschennis. Dit patroon herhaalt zich: een macht die zich tegen God keert, dringt door tot het heilige en veroorzaakt chaos. Het is een soort eindtijdscenario: een periode van grote verdrukking voorafgaand aan Christus’ wederkomst. De “verwoestende gruwel” is een teken van extreme heiligschennis en rebellie tegen God, dat zowel in het verleden (70 n.Chr.) als in een toekomstige climax (eindtijd) betekenis heeft. Het is een oproep tot waakzaamheid: wanneer dit gebeurt, is het moment van grote crisis nabij. De tijd dringt: meer dan 380 miljoen christenen leven onder hoge tot extreme niveaus van vervolging en discriminatie vanwege hun geloof. Advent is een wekker: geen tijd voor slaap of zelfgenoegzaamheid, maar voor bekering en heiligheid. Waakzaamheid is geen angst, maar actieve verwachting: leven alsof Hij vandaag komt, erop vertrouwen dat het ooit goed komt…
(B.N.)