Dankbaarheid is gratis
Er is een zeer duidelijk verband tussen de eerste lezing en de evangelielezing: het thema van genezende kracht en dankbaarheid, en hoe mensen reageren op een goddelijke ingreep in hun leven. De eerste lezing vertelt het bekende verhaal van de genezing van Naäman, een Syrische legeraanvoerder: hij wordt genezen van melaatsheid door zich zeven keer te wassen in de Jordaan, zoals de profeet Elisa hem had opgedragen. Na zijn genezing erkent hij de God van Israël als de ware God en wil geen andere goden meer vereren. Hij toont dankbaarheid en wil een geschenk geven aan Elisa, die dit weigert.
De evangelielezing is al even bekend: de genezing van de tien melaatsen. Jezus geneest tien melaatsen, maar slechts één van hen – een Samaritaan – keert terug om Jezus te danken. De nadruk ligt op dankbaarheid en het geloof van de Samaritaan. Het verhaal kan en mag misschien ook symbolisch begrepen worden: in de tijd van Jezus leefden er naar schatting 1 miljoen mensen in Galilea, Judea, Samaria en Perea; uiteindelijk geloofden er slechts een 500-tal in Jezus als Redder. Volgens het Jewish Agency zijn er wereldwijd ongeveer 15,7 miljoen Joden. Daarvan woont: 46% in Israël (ca. 7,2 miljoen), 8,5 miljoen in de diaspora, vooral in de VS, Canada, Frankrijk, Groot-Brittannië, Argentinië, Rusland, Duitsland, Australië en Brazilië. Wereldwijd zijn er waarschijnlijk enkele honderdduizenden Messiaanse Joden, d.w.z. Joden die in Jezus geloven. Ruwe schatting in procenten: in de tijd van Jezus, 0,05% en momenteel 0,19 à 2% maximum. Het is nu nochtans duidelijk met 2,5 miljard christenen wereldwijd: Gods genade reikt verder dan Israël, want Naäman is een buitenlander (Syrisch) en de dankbare melaatse is een Samaritaan (ook een buitenstaander). Bekering is een innerlijk proces: Naäman verandert zijn geloofsvisie; de Samaritaan wordt geprezen om zijn geloof.
(B.N.)