Verhoging door verlaging
Deze titel lijkt een contradictio in terminis, maar dit is toch het thema op de zondag van de Kruisverheffing. De eerste lezing vertelt het vreemde verhaal van het volk Israël dat klaagt in de woestijn, en God die giftige slangen stuurt. Wanneer het volk berouw toont, geeft God Mozes de opdracht een koperen slang op een paal te zetten. Wie ernaar kijkt, wordt genezen. Mensen worden gered door het kijken naar iets dat verhoogd is – een teken van geloof en gehoorzaamheid. Jezus identificeert zichzelf met de koperen slang – zijn verhoging aan het kruis is het middel tot redding. Dit is de kernboodschap van de evangelielezing: het gaat om Gods liefde en redding door geloof in de verhoogde Christus.
In de tweede lezing beschrijft Paulus hoe Christus zichzelf vernederde, zichzelf verlaagde, gehoorzaam werd tot de dood aan het kruis, en daarom door God werd verhoogd en de naam boven alle namen kreeg. De “verhoging” van Christus is niet alleen het kruis (letterlijk), maar ook zijn opstanding en verheffing tot Gods rechterhand (figuurlijk). De weg van vernedering leidt tot goddelijke verheffing en universele erkenning van Christus als Heer. Deze drie teksten vormen samen een panorama van de heilsgeschiedenis doorheen de Bijbel: van de ‘voorafbeelding’ van Christus in de koperen slang als teken van genezing naar Jezus’ kruisiging / Kruisverheffing / verhoging aan het Kruis via de Brief aan de Filippenzen die de volledige beweging van vernedering tot verhoging schetst, met als doel de verlossing van de mensheid en de eer van Christus.
(B.N.)